Transitional and Contextual Safeguarding – 5. Diogelu Cyd-destunol

Cynigiodd yr Athro Carlene Firmin o Brifysgol Durham y term ‘diogelu cyd-destunol’ am y tro cyntaf yn 2015. Yn llawer o’i sgyrsiau, mae’n ei esbonio fel ‘ymagwedd synnwyr cyffredin’.

Cyn hyn, roedd y system amddiffyn plant wedi ei dylunio i reoli’r risg o niwed yn y cartref ac o’r teulu (niwed rhyng-deuluol). Mae amseroedd wedi newid ers y Ddeddf Plant ym 1989. Mae’r duedd rŵan wedi symud tuag at risgiau y tu allan i’r cartref (niwed all-deuluol). Gall y rhain gynnwys Camfanteisio Troseddol ar Blant, Camfanteisio Rhywiol ar Blant, Caethwasiaeth Fodern, a chamdriniaeth ar-lein.

Mae’r ymagwedd diogelu cyd-destunol yn edrych ar wneud ardaloedd yn fwy diogel yn hytrach na diogelu un plentyn yn unig. Er enghraifft, dychmygwch bod digwyddiadau o drais mewn parc. O ddefnyddio’r hen system, byddem yn dweud wrth y plentyn i beidio mynd i’r parc. Byddai’r plentyn unigol yn ddiogel, ond byddai’r parc yn parhau i fod yn anniogel i’r plant eraill i gyd. Yr ymagwedd synnwyr cyffredin yw i edrych ar yr hyn sy’n gwneud y parc yn anniogel a sut y gellid newid hyn. Gallai hyn gynnwys goleuadau ychwanegol, torri gwrychoedd i lawr, neu mwy o weithgareddau ar gyfer pobl ifanc yn y parc.

Gyda diogelu cyd-destunol, rydym eisiau cyrraedd pwynt ble gallwn adrodd ar lefydd yn ogystal ag adrodd ar blant ac oedolion i ofal cymdeithasol. Byddai’r llefydd hyn wedyn yn cael eu hasesu ar sail amlasiantaeth, a chamau gweithredu’n cael eu cymryd i’w gwneud yn fwy diogel ar gyfer y gymuned